Koncepcja kanalizacji sanitarnej na osiedlu „Górna – Ośnicka” w Płocku

Koncepcja opracowana w czerwcu 2015 roku na zlecenie Wydziału Rozwoju i Polityki Gospodarczej Miasta Referatu Planowania Infrastruktury Miejskiej Urzędu Miasta Płocka

Przedmiot, cel i zakres opracowania

Przedmiotem i celem niniejszego opracowania było wykonanie koncepcji kanalizacji sanitarnej terenu położonego na południe od ulicy Wyszogrodzkiej i zawartym pomiędzy ulicami Górna - Ośnicka - Grabówka i Ks. Jerzego Popiełuszki.
Zakres opracowania zawiera się w granicach i obejmuje teren tożsamy z tym który zawiera powstający plan zagospodarowania, którego granice wyznaczają:

  • od zachodu: wschodnia granica działki o nr ew. gruntów 876/2, linia rozgraniczająca ulicy Grabówka ustalona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej w rejonie ulic: Miłej, Norbertańskiej i Grabówki w Płocku, przyjętym Uchwałą Nr 1098/LXVII/98 Rady Miasta Płocka z dnia 19 czerwca 1998 roku i zachodnie granice działek o nr ew. gruntów 884/1 i 1003/9;
  • od północy: północna linia rozgraniczająca ulicy Górnej;
  • od wschodu: wschodnia linia rozgraniczająca trasy ks. Jerzego Popiełuszki oraz północne granice działek o nr ew. gruntów: 1821/1, 1821/2, 1301/1, 1301/2, 1304/4 i 1305/4 i wschodnie granice działek o nr ew. gruntów: 1110, 839, 804, 801/1, 800;
  • od południa: linia brzegowa rzeki Wisły.

Ukształtowanie i rzeźba terenu – dane ogólne

Teren objęty opracowaniem jest w zdecydowanej większości terenem pochyłym o nachyleniu w kierunku południowym. Północna część terenu przyległa do istniejącej zabudowy zlokalizowanej przy ulicy Górnej i Granicznej charakteryzuje się małym nachyleniem ma raczej charakter płaski. Im jednak bliżej do rzeki Wisły ten spadek rośnie. Dlatego część zboczy o dużym nachyleniu terenu, gdzie istnieje zjawisko osunięć gruntu jest wyłączona w projekcie planu z możliwości jakiejkolwiek zabudowy. Kolejne tereny pod zabudowę pojawiają się w dolinie Wisły wzdłuż ulicy Grabówka.
Większość terenu objętego opracowaniem jest terenem wykorzystywanym rolniczo a tereny bezpośrednio przyległe do skarpy wiślanej są nieużytkiem. Skarpy przecięte są wąwozem na kierunku północ-południe, którego początek ma miejsce od ulicy Ośnickiej.
W podłożu przedmiotowego terenu zalegają plejstoceńskie utwory w postaci glin, piasków drobnych, pisaków średnich, pospółek i żwirów. Grunty te przykryte są warstwą gleby zalegającą 20-40 cm. Wody gruntowe w górnej części ternu przyległego do ulicy Górnej mogą wystąpić na głębokości od 2 m poniżej rzędnej istniejącego terenu i mogą mieć charakter napięty, a sączenia mogą być intensywne. Im bliżej korony skarpy tym zaleganie wód jest głębsze. W samym jarze rzeki u podnóża skarpy poziom wody jest zależny od poziomu wody w rzece. W tym terenie należy się liczyć z występowaniem gruntów kurzawkowych, upłynnionych i wody na poziomie poniżej 1 m.
Teren objęty opracowaniem obejmuje powierzchnię około 85 ha. Istotne z punktu widzenia zagospodarowania jest fakt, że teren poprzecinany jest korytarzami infrastruktury technicznej o znaczeniu przesyłowym, magistralnym. Znajdują się tu linie energetyczne napowietrzne 110 KV, 15 KV, a także pięć naftociągów będących własnością firm Orlen SA i PERN SA, wodociągi zasilające stację uzdatniania wody dla miasta Płocka oraz kolektory wód popłucznych ze stacji. Pasy tych rurociągów oraz warunki wynikające z możliwości technicznych przekraczania tego uzbrojenia narzucają sposób skanalizowania terenu.
Większość z pasów drogowych ma charakter planowany i może ulec zdecydowanej zmianie na etapie opiniowania i uchwalania planu zagospodarowania. Nie mniej planowane uzbrojenie jest lokalizowane możliwie w pasach drogowych. W części istniejących dróg –ulica Górna, Ośnicka istnieje częściowo wykonane uzbrojenie w tym sieć wodociągowa oraz sieć gazowa średniego ciśnienia. Sieć energetyczna abonencka w postaci linii napowietrznej. Istniejąca kanalizacja sanitarna nie będzie ze względów wysokościowych w stanie obsłużyć terenu planowanej zabudowy. System istniejącej kanalizacji spływa obecnie do przepompowni położonej przy ulicy Grabówka skąd jest połączony dalej z kanalizacją miasta Płocka i miejską oczyszczalnią ścieków.

Charakterystyka - opis koncepcji

W wyniku analizy biorąc pod uwagę ukształtowanie terenu, założenia projektu planu zagospodarowania istniejący stan uzbrojenia w zakresie kanalizacji sanitarnej, a także istnienie pasów infrastruktury technicznej PKN Orlen i PERN wyodrębniono cztery niezależne zlewnie.
Pierwszą zlewnię stanowi teren przyległy do projektowanej kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej włączonej w istniejącą kanalizację odprowadzającą ścieki do przepompowni przy ulicy Grabówka. Jest to zlewnia położona najbliżej ulicy Górnej, a oznaczenie węzłów projektowanych kanałów poprzedzone jest cyfrą 1.
Ponieważ teren zlewni nr 1 przecinają dwa kolektory wód popłucznych dn 500 (nieczynny) i dn 1200, projektowana kanalizacja sanitarna wchodzi w kolizje wysokościową z tymi kanałami. Zatem przed wykonaniem kanału sanitarnego konieczne jest przełożenie kolektora dn 1200 w pasy drogowe zgodnie z opracowaną koncepcją odwodnienia dla tego terenu. Miejsca kolizji zostały oznaczone na załączniku mapowym do opracowania.
Drugą zlewnię stanowi teren przyległy do ulicy Ośnickiej ze spadkiem w kierunku jaru (teren zagospodarowany byłą strzelnicą), który od wschodu ograniczają przebiegające rurociągi naftowe. Odprowadzenie ścieków z tego terenu planuje się poprzez lokalną przepompownie ścieków oznaczoną jako PG1 i zlokalizowana przy ulicy Grabówka. Do przepompowni tej planuje się też włączenie ścieków od dostawców zlokalizowanych przy ulicy Grabówka, a także przełączenie ścieków z tymczasowej czynnej przepompowni zlokalizowanej na prywatnej nieruchomości przy ulicy Dziedziniec. Pozwoli to na likwidacje tej przepompowni i jej usunięcie z nieruchomości.
Trzecia zlewnia obejmuje obszar pomiędzy trasą mostową ks. Jerzego Popiełuszki od wschodu, a pasem rurociągów naftowych i wodociągów magistralnych od zachodu i rzeką Wisłą od południa. Ze zlewni tej ścieki kierowane są grawitacyjnie do lokalnej przepompowni oznaczonej jako PG2. Do przepompowni tej zlewni włączona jest część nieruchomości przyległych do ulicy Grabówka. Z przepompowni PG2 planowany jest rurociąg ciśnieniowy do istniejącej przepompowni przy ulicy Grabówka. Do rurociągu tego włączona zostanie przepompownia PG1 obsługująca zlewnię nr 2.
Zlewnia nr 4 stanowi wydzielony teren przyległy do ulicy Granicznej i Wodnej. Kanalizacja z tej zlewni zostanie odprowadzona do projektowanej kanalizacji sanitarnej w ulicy Granicznej.
Gdyby nie przecinający ulicę Grabówka pas rurociągów naftowych oraz kabli teletechnicznych i sterujących, które przekraczają w tym miejscu rzekę Wisłę można by w miejsce dwóch przepompowni wykonać tylko jedną. Nie mniej przejście kanałem grawitacyjnym pod pasem siedmiu czynnych rurociągów naftowych dużej średnicy przy nieznanych rzędnych ich położenia wydaje się niewykonalne. Dlatego też zaproponowano przeprowadzenie rurociągu ciśnieniowego pod rurociągami naftowymi, dla którego rzędna usytuowania i spadki mają mniejsze znaczenie.

W załączeniu mapa poglądowa i mapa sytuacyjna trenów objętych koncepcją: